niedziela, 12 czerwca 2016

Mądrość

"Początek mądrości jest taki: nabywaj mądrości, i za wszystko, co masz, nabywaj rozumu!" (Księga Przysłów 4, 7), "Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, a poznanie Świętego - to rozum..." (Księga Przysłów 9, 10)
Tylko głupiec uważa, że jest już tak mądry, że niczego nie musi się uczyć. Tylko głupiec uważa, że jest już tak mądry, że Bóg i wiara nie są mu do niczego potrzebne, że jest zbyt mądry, by wierzyć w Boga i czerpać ze Słowa Bożego. Kark głupca sztywnieje tak, że za głupotę uważa wszystko, co nie zgadza się z jego "mądrością", z jego stopniem poznania i przekonaniami. Głupota niemal zawsze łączy się z pychą i wyniosłością, często z kłótliwością, a czasem też z agresją.

Człowiek mądry ma pokorne serce i wie, że jego wiedza jest tylko częściowa. Gotów jest całe życie poświęcić dążeniu do mądrości, by przybliżyć się do poznania prawdy. Jest gotów słuchać i ugiąć się przed mądrością. A początkiem drogi prawdziwej mądrości jest zwrócenie się do Tego, który sam jest Mądrością i który wszelkiej mądrości udziela tym, którzy w pokorze do niego przychodzą. W serce pokornego ucznia Bóg wlewa mądrość, której bez wiary nie osiągną najwięksi geniusze i profesorowie. On prostych rybaków - ludzi, którzy nie ukończyli żadnych znakomitych szkół, a jedynie poszli za Chrystusem - uczynił mędrcami i nauczycielami, którzy zadziwiali mędrców i których głos nie przebrzmiał po dziś dzień, gdy nikt już nie pamięta o tysiącach tych, którzy próbowali być "mądrymi" bez Boga. Bo przy braku formalnego wykształcenia obdarzeni oni zostali prawdziwą mądrością, która jest ponad szczytami wiedzy i mądrości, które człowiek jest w stanie osiągnąć dzięki własnym możliwościom. "Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom” (Ewangelia Mateusza 11, 25 - tłum. "Biblia Tysiąclecia").

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz