sobota, 15 lutego 2014

Wolność w Chrystusie

"Ktokolwiek bowiem zachowa cały zakon, a uchybi w jednym, stanie się winnym wszystkiego. Bo Ten, który powiedział: Nie cudzołóż, powiedział też: Nie zabijaj; jeżeli więc nie cudzołożysz, ale zabijasz, jesteś przestępcą zakonu. Tak mówcie i czyńcie, jak ci, którzy mają być sądzeni przez zakon wolności" (List Jakuba 2, 10 - 12)
Aby w pełni zrozumieć te słowa, należy przeczytać cały rozdział - ja jednak chcę się dziś skoncentrować na tych dwóch wersach. Apostoł odnosi się do pewnego problemu, jaki z pewnością dostrzegł w Kościele, gdzie jednym przyznawano pewne przywileje, zaszczytniejsze miejsca, przez wzgląd na ich pozycję społeczną i bogactwo (być może licząc na korzyści od nich), a innych spychano na margines z powodu ich biedy. Apostoł poucza, że Kościół nie jest "elitarnym klubem" i napomina wiernych - a przede wszystkim przywódców zborów, by z równą miłością i troską traktować każdego człowieka. W Kościele nie wolno nikogo faworyzować i jednakowo należy traktować tego, który ma pełną sakiewkę i stać go na piękne ubranie, jak i tego, który nie ma grosza i chodzi w połatanych ciuchach. Jeśli czynimy różnicę pomiędzy człowiekiem a człowiekiem, świadczy to o braku miłości. Apostoł posuwa się nawet dalej, sugerując, że to w ogóle nie jest droga chrześcijańska i kwestionując zbawienie tych, którzy tak czynią - bo choć nie ma słów wprost kwestionujących ich zbawienie, to jest mowa o sądzie nad nimi, a przecież ci, którzy należą do Chrystusa sądzeni nie będą, bowiem są ułaskawieni przez Jezusa Chrystusa, który wszystkie ich winy poniósł na krzyż (cóż by to była za łaska, gdybyśmy jeszcze mieli być sądzeni i niepewni tego, co nas czeka?).

Omówiwszy krótko kontekst, skupmy się teraz na tych dwóch wersach. Gdy mówimy o przykazaniach, najczęściej myślimy: "Dekalog". Tymczasem "Dekalog" to tylko "ogólne wytyczne", gdyż w rzeczywistości Prawo dane przez Boga jest znacznie bardziej rozbudowane - znajdujemy w nim, według Halachy, aż 613 przykazań, w tym 248 zakazów i 365 nakazów. Jest to Boży wyznacznik jak mamy żyć - i nie można się podobać Bogu, lekceważąc sobie te zasady. Z drugiej zaś strony nie ma żadnego człowieka, który by im sprostał i dlatego "wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej" (List do Rzymian 3, 2). Bóg nie czyni różnicy pomiędzy grzechem a grzechem i nie ma dla niego znaczenia, jakie kto popełnił przewinienie. Możemy wiele dyskutować o "wadze" poszczególnych grzechów, o rozmiarze zła z nimi związanymi, ale prawd jest taka, że każdy grzech ma dostateczną wagę, by ciągnąć nas do piekła. Możemy nie być mordercami, ale kradnąc czy oszukując, idziemy w to samo miejsce, w które idą ludzie, którzy dopuścili się morderstwa czy nawet ludobójstwa. Ty możesz tylko kogoś okraść, a poza tym być całkiem "dobrym człowiekiem", a znajdziesz się w tym samym miejscu, w którym najpewniej spotkamy ludzi pokroju Hitlera, Stalina czy Pol Pota. Jeśli uchybiasz w czymkolwiek, nie ma żadnego znaczenia, że poza tym jesteś "przyzwoitym człowiekiem". Możesz zachowywać 612 przykazań, ale jeśli brak ci tego jednego... ty masz problem!

Czy więc powinniśmy być bardzo skrupulatni w przestrzeganiu przykazań? A co nam to pomoże, jeśli nie jesteśmy w stanie ich wszystkich dokładnie przestrzegać? Absolutnie NIC! I to nam właśnie chce uświadomić odbiorcom swego listu apostoł Jakub. Pokazuje on, że choć starają się przestrzegać przykazań, wszystko to rozsypuje się przez ich uchybienia jak domek z kart i wszelkie ich starania nie przynoszą żadnego efektu. Naszą jedyną nadzieją jest Jezus Chrystus, który zbawia, który uczy nas pięknie żyć a nasze "potknięcia" bierze na siebie, i którego my mamy naśladować. 

Choć apostoł Jakub nie wspomina tam o Chrystusie, to jednak wskazuje na niego i mówi o zbawieniu, co zawiera się w słowach o "zakonie wolności". Jezus mówi: "Jeżeli będziesz trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli. (... ) Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu. A niewolnik nie przebywa w domu na zawsze, lecz Syn przebywa na zawsze. Jeżeli więc Syn was wyzwoli, wówczas będziecie rzeczywiście wolni" (Ewangelia Jana 8, 31 - 32 i 34 - 36) Apostoł Paweł zaś pisze: "Czy nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? A zatem za sprawą chrztu zostaliśmy pogrzebani wraz z Nim w śmierć, abyśmy wzorem Chrystusa, który został wzbudzony z martwych przez chwałę Ojca, my również prowadzili nowe życie. Bo jeśli jesteśmy złączeni z Nim w podobieństwie Jego śmierci, tym bardziej będziemy – w zmartwychwstaniu, wiedząc, że nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby ciało grzechu zostało zniszczone i abyśmy już dłużej nie byli zniewoleni przez grzech. Kto bowiem umarł, stał się wolny od grzechu" (List do Rzymian 6,  3 - 7 - "Biblia Tysiąclecia") i "Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, wstrzemięźliwość. Przeciwko takim nie ma zakonu [Prawa]" (List do Galatów 5, 22 - 23). To wolność, lecz nie na zasadzie "róbta co chceta" - bo Prawo, Boże zasady, nie przestają istnieć, lecz przestają nam ciążyć, nie są podstawą naszego życia religijnego. My mamy naśladować Chrystusa, a On nas usprawiedliwi - On wypełni nasze braki. Jeśli jesteśmy zbawieni, to znaczy jestęśmy wolni od konsekwencji grzechu.

"
Tak mówcie i czyńcie, jak ci, którzy mają być sądzeni przez zakon wolności" (List Jakuba 2, 10 - 12) jest wezwaniem do postępowania zgodnego z naukami Chrystusa, do wiernego naśladowania Zbawiciela, do kierowania się miłością. "Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. (...) Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego" (Ewangelia Mateusza 2, 37 - 39, por. 5. Mojżeszowa 6, 5 i 3. Mojżeszowa 19, 18) - w tym zawierają się wszystkie przykazania! Miłość do Boga i bliźniego jest przejawem wolności w Chrystusie, owocem zbawienia. "Tak mówcie i czyńcie, jak ci, którzy mają być sądzeni przez zakon wolności" rozumiem: postępujcie łaskawie, skoro łaski doświadczyliście; postępujcie tak, jak uczył Chrystus - kierujcie się miłością. Jeśli będziemy miłować Boga i człowieka, żyć na sposób Chrystusowy, naśladując Go, będziemy się podobać Bogu.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz